Hide Articles List

4 articles on this Page

Byd y A 1 --14ILI, I Ban.

BLODETJGLWM HIRAETH.

News
Cite
Share

BLODETJGLWM HIRAETH. BLODETJGLWM HIRAETH. [Er cof amoyl am y diweddar Mf W. Poivall (Qwilym Pennant), yr hwn (J, hunodd yn angau, Gorphenaf 16eg, 1902, yn 71 inlwydd oed. Claddwyd ef yn Mynwent Nunhead, S.E., ar y 19eg o'r un mis. Heddwch i'to Lwch. ] Difera, o awen, deimladau fy nghalon Mewn canig hiraethlon uwch gwely o bridd, Darlunia rinweddau daearol y gwron Fu'n gwau'r cynghaneddion yn geinion fel dydd; Y cyfaill diddanus, ai gwir yw y newydd Dy fod mewn llawenydd heb ofid na chur ? A groesaist ti adref dros donau yr afon I blith pererinion y Wynia lan, bur ? Os cafodd ei gladdu mewn llecyn estronol, Yn wrol mae Gwalia yn hawlio ei fedd; Ni wywa ei enw, mae'i weithiau'n anfarwol, j Byw erys yn reddfol i sawru mewn hedd G-orphwysed yn dawel dan emau'i ogoniant, Ei awilau a burant lenyddiaeth ei wlad, Mal ser y ff urfafen yn danbaid disgleiriant, A bytiiol arosant yn berlau mwynhad. Do, ourodd brif gewri ar lwyfan Eisteddfod, A'i enw sy'n hyglod trwy ogledd a de, Pan suddodd i'r gweryd, aeth Gwalia i syndod Gan ofyn mewn cryndod, Pwy gawn yn ei le ?" Pwy geidw'n ofalus ei holl fathodynau ? Pwy gasgla ei ffrwythau awenol yn nghyd ? Mae'r grawn yn gorlwytho yr holl dywysenau- Mae eisieu'r fath berlau'n llenyddiaeth y byd A welir ei awdlau ysblenydd yn gyfrol, A'i weithiau gorchestol yn ddiogel i gyd ? Edmyg&f o'm calon ei emau gwladgarol Mae'r tanwydd Cymreigiol yn llosgi o hyd Rhy wan yw nerth amser i ddifa ei enw 'Dall awen byth farw, fe'i ganwyd i fyw,- Ymlifa drwy ddolydd barddoniaeth yn loew, A gras yn ei llanw, rhodd Ddwyfol in yw! Bu'n ffyddlawn drwy'i fywyd i wneuthur daioni, A mynych adloni yr ienanc a'r hen, Ag englyn, gwnai dyrfa mewn eiliad i wenu Arabedd mewn yni ddylifai o'i An; Bu'n dwr i lenyddiaeth ieuenctyd y ddinas j Ymhoffai gymdeithas lenyddol o hyd Mae delw'r awenydd yn aros mewn urddas Dan goron y Deyrnas a llygad y byd. j Adroddai yn hwylus ei ddifyr ystraeon, A llu o ffraethebion hen feirddion a fu "Koedd awr yn ei gwmni yn lloni fy nghalon Daw bywiol adgofion am dano i mi; Erfyniaf am feddfaen i nodi llwm feddrod Y bardd awen-barod fu'n hyglod a hy'; j Dyrchafodd ei Walia i uchel gyweirnod,- A feiddia ei gwrthod ? gwarth oesol i ti. G wnai englyn mewn eiliad mor rhwydd ag anadlu Ac odli cywyddau yn llithrig a thlws, Fe saif eu tynerwch yn gydradd a'r lili ;— Eu angen er hyny ar drothwy ei ddrws; 0 boed i liliod a blodau hael Arfon Bersawru ei geinion a'i enw o hyd, j Arllwysodd deimladau ei enaid a'i galon Yn gan i'w gyd-ddynion am ddim tra'n y byd. Bu'n teithio blynyddau ar lwybrau trafferthion, Ond dewrder ei galon a ddaliai o hyd I ymladd yn erbyn y byd a'i helbulon, Amynedd ein gwron fu'n goron mewn byd; Fe deimlai'r awelon o ddyffryn oer angau A phwysau'r blynyddau yn gwywo ei hedd, Ac heddyw mae'r gwyneb oedd wridog ei wenau Yn welw rhwng muriau bro dawel y bedd. Gadawodd ei weddw ynghanol ei dyddiau, Yn gynar un boreu ffarweliodd a hi; Mae'n unig, mewn galar, a drylliog deimladau, Ei dagrau o i llygaid ymdreiglant yn lli; Y nefoedd drugarog, bydd dyner o honi, Gras Duw fo'n adloni ei chalon o hyd, j A'i bywyd fo'n wastad yn llawn o ddaioni—■ Deil hyn i'w choroni wrth adael y byd. j I Per hun i ti Gwilym y trylen awenydd i Tra'n gorphwys y byddi mewn gwely o bridd, j Daw Gabriel ei hunan ryw foreu ysblenydd Ar doriad y wawrddydd i'th ollwng yn rhydd; Dymunaf gael eto fwynhau dy gymdeithas i i I Yn urddas y Nefoedd aruchel a phur,- Cyd-rodio heolydd aur, disglaer, y ddinas, Anwyl-was yr awen wyt lawen heb gur. Tra yma cadd eistedd mewn rhwysg gyda beirddion Ond cadair a choron a gaiff yn y Nef; Ar lwyfan dragwyddol chwAreua, ei delyn A'i seiniau per, addfwyn, wna'r gydgan yn gref; Mae heddyw'n y Wynfa yn gwenu mor ddedwydd 0 flaen ei Greawdydd trugarog mewn hoen, Yn hardd dan ei urddau, mwynha y llawenydd A gwynfyd tragywydd Caersalem yr Oan. Willesden. LLINOS WYBE1. Dydd y Coroniad, Awst 9fed, 1902.

CAU TY'R GLEBER.

[No title]