Hide Articles List

16 articles on this Page

EI AN GYLE S NO S.!

News
Cite
Share

EI AN GYLE S NO S.! Cnwccll Bam ntns. IWEDI EI CHYMRSIGIO CAN ELIDIRFAB. PERNOD VII. M, aent yn dywedyd na ddaw meinwen Hyd y frwyrfen gyda mi, Am fy mod yn fachgen hagar, Wrth ei hawddgar wyneb hi. 11 Dyna gelwvdd. gellwch goelio, Cefais ran o'i mwynder maith.; Fe ddaw'r seren i'm cysuro W Sul a gwyl, a diwrnod gwaitvi>( HEN .CENILLION. Aeth blwyddyn heibio cyn Arglwydrl ?c Ar- glwyddes Prysor wneutnur trigfa yn Maenor lestv-r, Bu i'w arhosvul ttr y Cyfsndir gael ei hwyhau, ac ar ol idd. gyrhaedd Llundain ar- hosasant am amryw ffythrosaii yno am fed y season yn ei uwehd,^ Yr adeg yma yr oedd Helen wedi cael ei. chyflwyno i sylw y Frenhines. At ol cyfres o 'adawnsfeydd a gwleddoedd, 1>11 iddynii ffarwelia & llonderau ae a gwagedd y btif- ddinas fawr ie ymneillduo i'w palas yn Nghymru. Chwi Oi l cewch ef wedi newid llawer, ac yr wyf yn cicedu er gwell, Heien," meddai Arglwydd Prysor tel y dreifient i fyny at y ty, a rhoddodd Helen lAm. o ryfeddod par, y daeth i'w olwg. Ydyw, mae fy ffrind Kraft wedi edrych ar ol y lIe yn dda yn ystod ein habsenoldeb. Croesaw i'n cartref, fy ngha.riad r" Ac efe a ymblygodd dros Helen, ac a gusanodd ei grudd. Ni ddychwelodd hi y gusan nag ychwaith ni rwystrodd. Hi a'i dioddefodd heb yr arddang- osi lleiaf o anfoddlonrwydd na chariad, ac nis aeth hi yr ur. ateb i eiriau serchus Arglwydd Prysor. Pan y tynodd y cerbyd i fyny at y cYJl- tedd enfawr ac y rhoddodd ei gwr iddi ei law i'w helpu i ddittgyn. edrychodd i fyny ar yr adeilad gydajr ochanaid Hin. "i raae'r damask byth yma," meddai hi tra yr oedodd am foment ar y trothwy, ac y meddyliodd am y dydd y darfu hi a Llew fyned i mewn i'r hen dy heb wybod fod ei feddianwr mor agos, ac yn breuddwydio ond yohydig am yr holl ganlyniadau a ddilynas&nt ei hymweliad difeddwl, a'r dylan- wad a barent ar eu dyfodol. "Y mae wedi cael i gorchuddio a blodeu braidd mor dew :j,'l"-a'r pryd olaf y gwelais hi." Ie, ar y dydd pan y dychrynasoch fi gyia'ch ymddangosiad sydyn fel angyles wen a glan yn fy myfyrgeU dywyll. Yr oeddyeh wedi dodi un o'r blodeu yn eich gwallt; yr ydwyf yn cofio yn dda," efe a atebodd yn dyner&idd. Ond cymylodd ael Helen fel pe y buasai ei eir- iau yn ei brifo tra y cymerai ei J Law ac yr arwein- iodd hi i'r reuadd fawr He yr oedd y gwasam-ieth- yddion wedi ymgynull yn barod i groesawu eu harglwydd a'i foneddiges brydferth. "Ah! Kraft, da genyf eich gweled chwi," meddai Arglwydd Prysor, tra y dynesai Doctor Kraft yn miaen gan dremio gydag edmygedd ar Helen. "Dyma fy ffrind, Doctor Herr Kraft, Helen. Oelf (science) ydyw ei feistres ef, ac y mae yn treulio ei amser yn ei gwasanaeth. Y mae efe yn barod yn un o ddysgedigior. mwyaf y dydd, ac yr ydwyf yn gwybod y bydd i chwi ddyfoi i werthfawrogi ei dalentau fel myfinau." Y mae arnaf ofn fy mod yn rhy anneallus i fod yn feirniad arnynt," a.tebodd Helen braidd yn fEroenuohel gan droi ymaith oddiwrth y doctor ymgrymol; "orJd," hi a fchwanegodd yn brys-ir, "y m&e yn dda genyf ddyfod i gydnabyddiaeth a'ch ffrind, Gruffydd. A ydych chwi wedi bod yn Maenor Iestyn am amser maith, Herr Kraft ?" Er y pryd y daeth i fedldiant ei arglwydd- iaeth," efe a atebodd. -I1 wir! Cymaint a hyny? Xis gwyddwn eidi bod chwi dechreuodd Helen. Y mae Kraft a minau wedi bod yn gyfeillion am lawer o flvnyddoedd, fy anwylyd, meddai Ar- y glwydd Prysor ar ei thraws, "ac y mae efe yn gwybod fod iddo berffaith roesaw bob amser o clar., fy nho. Deuwch i'r drawing-room, Helen, a dv- wedwch wrthyf a ydyw hi wedi ei ffurnishio wrth eich bodd. Os y byddwch yn ymfoddloni arni. Thaid i chwi ddiolch, iddo ef am yr hyn a wnaed." Yr oedd yn anmhosibl peidio bod yn foddlawn, bu raid i Helen gyfaddef ei bod yn cael ei phlesio a gwaith y doctor. A chymeryd golwg gyffredinol ar yr hen ystaf- elloedd yr oeddynt yn berffaith, yr oedd y c hwaoth a ddaijgoswyd yn eu trefniant a'u trwsiad yn ddi- fai, a theimiai yr arglwyddes gywilydd o'r ychydig sylw oedd hi wedi ei dslu i'r dyn ag oedd wedi gwneuthur cymaint er ei ehysur, ond eto rywfodd buasai yn well ganddi weled yr hen Faenor ya ei gyflwr adfeiliedig yn hytrach nag wedi ei adnew- yddu a'i brydferthu i'w derbyn. Yr oedd llawei o renwm yn nymuniad Helen o gael gweled yr hen Faenordy yr nr; gyflwr ag y gwelodd ef y tro I cyntaf erioed. Nid rhyfedd ganddi oedd i fardd yr Aled ddolefain umwaith Frenhinoedd r Ymherawdwyr y ùyd: 0 fewn eich clyd gastelli, 0 dan goronau perlawg cain, Yn nghanol sain gwrhydri Trowch draw! ni wyddoch werth a bri Fy mwthyn i a Susan; Celfyddyd oer sydd gen-ych chwi, Ond genym ni mae anian. Yr oedd un rhan o'r ty, pa fodd bynag, am yr hwn y daeth Helen i wybod cyn. hir, heb fawr o weALiant arno, a Iiwnw oedd yr aden a edrychai i lawr ar y ddyfrffos. Yr oedd pob dor a arweiniai i'w ystafelloedd wedi eu cloi yn ffast a'u bolltio. Rhy damp, rhy dywyll i'w preswylio," meddai Arglwydd Prysor wrth Helen, pan y siartdodd hi wrtho am y peth. Dywedais wrth Kraft am adael llor-ydd i'r rhan. yna. Yr wyf yn credu fed ganddo ei weithdy fferyllt yna. a'i ystafell breifat ei hun. Y mae ef yn greadur od yn ei flordd, ac jn cam cau ei linn i mewn pan y bydd yn gwneuthur arbrawtiadau neu pan y bydd yn ddwfn yn ei astudiaeth. Yr wyf yn ei adael i blesio ei hun, a byth ni fyddaf yn gofyn cwestiynan. Pa- ham yr ydwyf yn ei liofS ] Am ei fod yn ddyn y gellir ymddibynu arno ef, yn greadur y gellir zrhoddi ymddiried trylwyr ynddo, ac yn ddoctor heb ei well. Pah am yr ydych yn boddro eich Lun yn ei gylch, fy anwylyd? Gadewch ef iddo ei hun fel ag y gwnai ii." "0: gwnaf yn sicr, Grurydd," atebodd Helen, wedi ei syriu gan y cyffro oedd yn llais ei phriod. "Ni fydd iddo yoiyryd a chwi," elai ei argl- wyddiaeth yn mlaen. "Yn ami, mae yn ddiau genyf, nis gwelwch ef am rai dv ddiau nis del i lawr ond i'r ystafell ysniocio ambell i nos am ryw awr. Ñi fydd i chwi ei ffeindio ar eich fiord ddim. Heblaw hyny.y mac genyf berfFaith hawl i roddi iddo ef letty—hen ifrind "i daarfu i mi erioed ddadleu eich hawl, Gruffydd," a.tebcdd Helen yn ofnus. 1, Naddo, ond yr oeddych fel po yn dar.gos cy-, maint a hyny," dychwelodd Arglwydd Prysor, gan c dremio ami braidd yn amheus, VIill gan weled mar wirioneddol ydoedd yr arddangosiad o alar ar ei gwyneb, efe a dynodd ei olygon ymaith, a meddia.mvycl ei wyneb ef ei hun gall euogrwydd. Wel, weL" efe a baAaodd, gadawer i ri adael llonvdd i Kraft. A ydycli chwi yn foddlawn ar eich cartref newydd, Helen ? Y mae yn ddwl— ac felly y bydd, gwneler a wneler iddo; rcyli a ddywedais hyny o'r blaen wrthych eto, yr oedd- ych yn awyddus i fod yma. A ydyeh chwi yn foddlawn arno ef?" "Yn berffaith foddlawn," atebodd Helen, una lid gyda Uawer o lawenydd yn ei llais. Yr oeddwn yn hotfi y Fae?iot' bob ariser." 1.1 Y mae yn llawen genyf wybod, gan y meddyl- iaf y rhaid i m dreulio rhaa o bob blwyadyn yui a. Pa fodd y mae eich tad, Helen ? A ddaw efe yma heddyw 1" Daw yn yr hwyr; y mao efe yn well, Gruff- jydd, ond ni<i yn gryf, ac—mae ef mewn dygn binder," hi a afceb^d gydag ocheriiid ddofn. Blinder!" meddai Arglwydd Prysor, a'i wyn- eb yn cymylu. Ie, yn nghylch Llew—Llew druan," meddai Helen yn brudd. Y mae Llew yn aii-rig3it, cymerwch fy iigair ar hyny," atebodd Ai^Iwydd Prysor yn lfrywiog. Yr oedd y bachgen bt>b amser yn ffwl, Heien, ao y mae ei droad alian r, swyddfa Bourne yn profi llyry. Nld oes un amheuaeth nad ydyw ef wedi pigo i fyny gyfeillion yn xliywle, ac yn union bydd i chwi glywwd eto ya ei gyich. Yr ooddych chwi .:>ch tad bob amser yn meddwl Uawer gormod c'r chqp ifanc." Yr ydwyf yn gwybod ein bod yn gwahan- iaethu ar y pwynt yna," fttebodd Helen yn oer- aidd. Peddiwoh a gadaed i ni ei ddadleu. Hyd nes y clywaf oddiwrth fy nffawd byddaf yn teimlo yn dra phryderu3 yn ei gyldt; wd ni fydd i fflr eicb tatwblo gyda fy ofnau." xp j 1 f ^roes y^'aith gyda dagrau yn ei llygaid. j j C- Arglw r(jd Prysor yn aflonydd, a brath- ° i Sa'J'' J113, agorwyd y ddor yn arafaidd, a daeth. Docf/>r Kraft i mewn. Felly dygwyd y p^iodasol i derfyniad, ac am unwaith vr oedd /^elen yn ddiolchgar am y presenoldeb lGermar^d^ p ■ y ^ithrai yr amser ymaith yr oedd Arglwydd 1 • .r yn analluog, yn ol fel yr ymddangosai i'w W-xmag, i ddioddef yr unigrwydd yn y Faenor, yn n, vned yn fynych oddicartref, ambell waith i Lun- daiii, dxo arall i Landudno, ac weithiau i Mael- dref, ac arosai ymaith am amryw ddyddiau bob o yr elai. Pa beth oedd yn ei wneuthur yn ys- tod ei absenoldeb ni ddarfu i Helen o gwbl feddwl am ymholi, na chwaith rli ddarfu iddi ei gwestiyno pan yn mhen ychydig fisoedd ar ol eu dychweliad y startiodd ef ymaith yi:: sydyn i Paris, a bu I ymaith ddwy wvthnos gyfan. Yn wir, teimlai ei absenoldeb yn rhvddhad rhyfedd, oblegid er mor ystyriol a gofalus yn wir yr ydoedd ef ohoni, nid oedd efo wedi llwyddo i enill ei serch na'i pliarch ac yn fynychach a mynychach, fel yr ymlithrai wythnos ar wythnos ymaith, y deuai yr amheu- aeth yr oedd wedi ceisio ei orchfygu, yr amheu- aeth am ddoethineb a chyfiawnder y cam a gy- merodd wrth ei briodi yn ol i'w meddwl gydagrym anorchfygol. Hi a deimlai ei fod ef eto yn ddieithrddyn per-! ffaith iddi, nad oedd hi yn ei adnabod nag yn ei ddeall, ei fod ef mewn gwirionedd yn ddirgelwch, iddi, yn ddirgelwch nas gallai byth ei ddehongli. Yn ofer y ceisiai hi ei garu ef, er y teimlai fod hyny yn ddyledswydd ami, a llawer llai ei barehu nis gallai hi. Yr oedd rhywbeth nas gallasai ddy- wedyd beth yn ei lluddias, ac er gwaethaf y cariad y credai fod ganddo ef ati hi, teimlai ei fod yn: fyr o roddi ei ymddiried ynddi, ac, yn wir, fod rhywbeth yn ei fywyd blaenorol yn cael ei guddio oddiwrthi-rhywbeth ag oedd gan ei ffrind ef, Doctor Kraft, ran o hono, a pheth ag oedd yri. dwyn perthynas a'r naill a'r Hall fel eu gilydd. Er pobpeth a wnaethpwyd i newydd-dduliio a phrydferthu Maenor lestyn, yr oedd yn para ryw- beth drychiolaethus a hen o'i gwmpas—rhywbeth vn argoeli ei fod yn gartrefle bwganod ac ysbiyd- ion, ac yn garchar i ami un o rianod teg Gwalia yn yr amser gyLt, modd y meddyliai ein hen ffrind Llew wrth dremio arno y waith cviit-af: erioed. Yr oedd ystafelloedd Helen yn ffrynt y ty, yn union uwchben y neuadd, ac er eu bod wedi eu dodrefnu gyda'r gwelliantau diweddaraf, eto yr oeddynt yn dwyn olion o fysedd trymjon amstr, a dywedai yr hen' ffenestri culion, y lloriau derw, a'r hen simddeuau mawrion, hanes dyddiau oedd- ynt wedi hen fyned heibio; ond Helen, yn nihell oddiwrth anhoffi y pethau hyn, a roddent hanes- ion hen oesau iddi, yn ei chartref newydd, a ym- hyfrydai ynddynt, a'i hoffusaf ystafell o'r tair oedd gar ddi oedd wedi ei pharotoi mewn modd neillduol iddi ydoedd yr un agosaf at aden y ddyfr- ffos, a'r hon oedd yn ystafell fechan a'i pharwyd- neillduol iddi ydoedd yr un agosaf at aden y ddyfr- ffos, a'r hon oedd yn ystafell fechan a'i pharwyd- ydd wedi eu gwisgo a choed, ac o ffenestri pa un y gallesid cael cipdrem o'r dyfroedd tywyll llonydd I odditanodd. Yr oedd yn hwyr yn yr hydref tra yr -usteddai Helen ei hunan yn yr ystafell hon-pan y darfu i swn a geulodd ei gwaed ac a'i llar.wodd a dyohryn ofergoelus syrthio ar ei chlust. Yr oedd y lloer wedi codi a thywynai ei goleu gwelw trwy y ffen- estri gan ddylenwi yr ystafell a'i phelydrau aiiaji- aidd. Oeheneidiai awel fwyn o gwmpas y ty, ac aidd. Ocheneidiai awel fwyn o gwmpas y ty, ac yn y pellder gallasai Helen glywed ysgrech dyll- huan oedd unwaith neu ddwy wedi hwylio lieibio y ffenestr yn ddistaw yn ngoleu y lloer. Ysbryd y Faenor! Byth er y pryd yr oedd hi wedi dyfod yno, rJid oedd hi wedi meddwl dim am yr ysbryd; ond yn awr daeth yr hen ystori hir, ^.vasgarog, a draethwyd wrtlu gan yr hen Mrs Hillier i'w chof. Estynodd ei llaw tua'r gioch. I Paham nad oedd y wasanaethyddes wedi dyfod i dynu y cyrteni i lawr a goleuo y lamp 1 Yr oedd yn hw-yr-ilawer hwyrach na'r awr arferol. I?haid iddi siarad a Mrs Hillier, yr housekeeper; nid oes yn bosibl pasio heibio esgeulusdra fel hwn —— Syrthiodd y llaw oedd hi wedi ei hestyn -it y gloch i lawr wrth ei hochr cyn ei bod hi wedi cael amser i'w seinio, ac yr wen a chyffrous safai Helen heb allu symud dim, wedi ei synu yn arutlir- Gwel! treigla chwys ar draws ei grudd, I Ei gwefus goch dry'n wen- O! mae yn llonydd—ddistaw brudd, Yn araf blygu'i phen. Yn agos iddi, bron yn ymyl ei thraed, yr oedd hi wedi clywed swn camrau isel a rhuglorwst gwisg sidanaidd, ac yna wrth glustfeinio, ond nid YJJj llawn mor agos, disgynodd swn chwerthiniad isel ar ei cldust. Beth ydoedd-beth a allasai fed ? Yr oel,d Helen druan wedi ei brawychu yn ddir- fawr; yna daeth swn dyeithriol, marwaidd, nas gallasai hi roddi cyfriram dano, yr hwn a beidiodd yn sydyn. Y pryd hwnl agorwyd y ddor, a thrwy ymurecii ddirfawr ceisiodd Helen adfeddianu ei hun. Mis Hillier oedd yno, yr hon a ymddiheurodd yr. af- radus yn herwydd diofalwch ei hiswasajiaethyddea yn peidio goleuo canwyllau ei harglwyddes; ni iyd'dai i'r camgrmeriad hwn ddigwydd ar ol hyn, meddai. "Na, peidiweh a'u goleuo," meddai Helen yn brysur mewn ateb iddi. Yr ydwyf yn dyfod i lawr i'r drawing-room yn awr. A ydyw Doctor Kraft yrlo 1" Beth oedd yn gwneud i Helen ymholi am Doc- tor Kraft, nid wyf yn meddwl ei bod yn gwybod ei hun. Nid yn fynych y deuai ef i'r drawing- room. hyd yn nod pan oedd ei gwr yn Maenor Ies- tyn, na byth yn ei abserloldeb a phan yr atebodd Mrs Hillier fod y doctor yno, dychrynodd yr ateb- iad hi, a hi a brysurodd i lawr fel pe y buasai yn disgwyl fod ganddo ef ryw newyddion i'w traethu wrtlii. Nid oedd ganddo yr un, pa fodd bynag, ac ar ol treulio haner awr gyda hi, efe a adawodd yr ystafell, ac ni ddarfu i Helen am ddiwrnod neu ddau weled ychwaneg o hor<o ef. Yr oedd hi braidd wedi anghofio y digwyddiad rhyfedd, ac wedi perswadio ei hun fod yr hyn a glywodd yn ddim ond effaith dychymyg, pan yr ail ddiliunwyd ei hofnau, ac y cadarnhawyd ei chrediriiaeth blaenorol gan anturiaeth pdhch. Yr oedd yn nos, ac Helen yn gwbl effro, er fod y cloc mawr yn y twr wedi taro un, a hi a orweddai yn anesmwyth yn ei gwely yn breuddwydio am I y dydd, a'i mheddwl yn llawn o adgofion prudd am yr amser a basiodd a phryderon am y dyfodol, pan trwy y distawrwydd y clywai hi darawiadau egwan camrau yn y pellder a rhugldrwst gwisg. Yr oedd ei lamp yn dal ilosgi i maes ychydig, ac er fod Helen yn ceisio tremio yn ochelgar o gwmpas yr ystafell, nis gallasai hi ganfod neb. Cyfododd ar ei pherelin, a chlustfeiniodd yn ddyfal. () ba le yr oedd y seiniau yn dyfod ? Yr oeddynt yn ei llwyr ddyrysu. Ymddangosent yn agos, eto yn mhell, yn ddwl a marw, eto yn eglur. Teimlai ei gwaed yn fferu a rhyw oerineb yn cymeryd medd- iant o'i holl gorph. Yna hi a glywodd sibtydiad, yn hollol agos i'w gobenydd, a'r chwerthiniad isel oedd o'r blaen wedi ei llenwi a brawychdod. Neidiodd i fyny yn ei gwely, a tlxaflodd y cyr- teni eur-frodiog ar led, mewn ofnad llwyr. Yr oedd swngarw, anhyfryd i'w glywed, ac yn t.yd^n, fel y golygai iddi hi, ymddangosodd yn nghanol yr ysta.fell fiigiwr ag a wrjieth ei braw yn gyfi riigiwr dynes ieuanc a theg, ac wedi ymwiu'-go mewn gown gwyn llaes, ac hen ffasiynol, a'i gwallt) meJyn hir yn cuddio ei hysgwyddau. 8afai yn hollol lonydd, a'i llygaid yn edrych yn sefydlodig o'i blaen. Yna cyn y gallasai Helen ollwng gair na dolef, cyfododd y ddrychiolaeth ei Uaw wer: I mewn dull rhybuddiol, a diflanodd ymaith mewn eiliad, ac yr oedd pobpeth yn dawel unwaith yn rhagor. A'i ehalou yn euro hyd fygiad, acyn crynu drosti i gyd, syrthiodd Helen yn ol ar oi goberydd, vn cgwan gan fraw. Beth ydoedd? Beth oedd hi werli ei weled? Paham y darfu i'r tiigianydd hwn o'r byd anweledig ymweled a hi? Ai rftybudd oedd ? Ai gorchymyn ydoedd iddi barotoi i gwrdd ag angeu, brenin braw, ynte a oedd y ddrychiol- aeth yn adfent o ryw anhap fawr i'r teulu yr oedd hi mor ddiweddar wedi dyfod yn aelod 0 liono? Ei bod hi wedi gweled ysbiyd Maenor Iestyn nid oedd ganddi yr amheuaeth leiaf am y peth, a dy- wedai traddodlad am dano, sef mor gyrted ag yr yiaddanghosai y byddai rhyw anffawd fawr yn dig- wydd i deulu y Prysoriaid. Edrychai yn welw a hynod dnT blu y dydd di-, lynol, pan y gadawodd ei hystafeh i fyned i lawr i frecwest. Wedi cyrhaedd, er ei syndod mawr, ca.-ifu Dr. Kraft, a phan y dyrchafodd efe ei olwg ati, hi a gynhyrfodd beth. "A glywsoch chwi oddiwrth Arglwydd Prysor— j oddiwrth fy ngwr ?" hi a ofynodd, yn brydems. "Na, ni chlywais," ofe a atebodd, gan efirych a.rni yri sarug, "ond a ddarfu i fy arglwyddes cd- lyeh dros ei llythyrau eto 1" a phwyntiodd at am- ryw a orweddent wrth ymyl ei phlat. "Gall fod < un oddiwrtho ef yn mhlith y rhai yna." Yr oedd. Agorodd Helen ef yn awyddus. Ni chynwysiii ddim newyddion o bwys, pa fodd hyn- > ag-dim ond ei hysbysu na ddychwelai ci argl- wyddiaeth hyd wythnos yn mhellach, dyna 'r oil. A dyna'r oil o'r hanes allwn ninau ei roddi yr wythnos hon. (I'w barhau.) „

Y Qwir, iii, 2im ond y Gwir,

Y Budd Mawr Cyhosddus

T Ddaeargryn yn yr India.

Advertising

-----Ffeithiau yziNghylch…

.------------_-----Cyflafan…

!Damwain Arswydns yn Kghaerfyrddin.

Nod ion Gwasgaredig.

[No title]

--------_.-__.------_.----__---Arddangosfa…

r.Dam wain Ddifrifol Angladd

Advertising

:!o Marwolaeth a Chladdsdigaeth…

rMagwraeth Anifeiiiaid

Advertising